Pracownia rysunku i malarstwa dla studentów na Wydziale Rzeźby ASP w Warszawie
rok akademicki 2025/2026
dr hab. Mariusz Woszczyński, prof. zw.
adi dr Marcin Bogusławski
Charakterystyczne jest, że studenci Wydziału Rzeźby ASP w Warszawie mają wciąż możliwość korzystania z kilku pracowni rysunku w Katedrze Rysunku i Malarstwa. W minionych latach zajęcia z rysunku wieczorowego prowadzili przez długi czas wybitni pedagodzy warszawskiej Uczelni, m.in.: Jacek Sienicki (1928-2000), Bogusław Szwacz (1912-2009), Wanda Paklikowska-Winnicka (1911-2001), Jerzy Stajuda (1936-1992).
Rysunek studyjny nie musi być wcale realizowany cienkim, twardym ołówkiem na papierze. Może być rysowany innymi narzędziami do rysunku. Wynika to z obserwacji, wyobraźni i temperamentu rysującego, ale trzeba umieć wytworzyć, wypracować takie skupienie pozwalające na osiągnięcie celu poprzez pracę i refleksję. Studenci w pracowni, młodzi i chłonni, poprzez obserwację modela i otoczenia uczą się pracy myślenia formą w rysunku. To nie musi być zaraz wszystko udane. Czasem opór materii powoduje trudności, które z kolei dają asumpt do pozytywnego wyjścia z tej sytuacji w plastycznej realizacji rysunkowej. Jest to pewien trening, gdzie rysujący sprawdzając swoje umiejętności i twórcze podejście, jest swobodniejszy w działaniu, może eksperymentować, otwiera się na plastyczne myślenie. Ono dalej służy w innych realizacjach w szeroko pojętej rzeźbie, zarówno manualnie jak i koncepcyjnie.
Rysowanie modela z natury to ważna czynność, gdyż sprawdzalność tego, co widzimy i zapisujemy na arkuszu papieru przez wnikliwą obserwację, a więc postaci, nastroju, ustawienia, pozwala czuć się bezpiecznie podczas pracy. Iluzja jest sprawdzalna, jest adekwatna i wtedy wyobraźnia ma większe pole do działania. To co widzimy oraz jak widzimy z pędzlem w ręku, pozwala rozwinąć
się notacji w obrazie, czy w rysunku w sposób naturalny. To szlifowanie formy, działanie bardziej intuicją, jak rozumem. Oko ma tu więcej do powiedzenia. Widzenie formy poprzez jej syntezę.
Zwykle działamy na granicy, z jednej strony mamy klasyczne akademickie myślenie, a z drugiej ekspresję i chęć pokonania naszych słabości. Osiągnięcie odpowiedniego wyrazu jest procesem twórczym wymagającym zarówno umiejętności, wiedzy jak i przełamywania nawyków.
W naszej pracowni rysunku ważną rolę w pracy plastycznej odgrywa myślenie malarskie, pozwalające rozszerzyć widzenie obiektu, modela o aspekty światła i zestawień barwnych w kompozycji.
Zajęcia praktyczne prowadzone w pracowni, rysunek wieczorowy, studium natury, obserwacja modela, myślenie kompozycyjne, praca technikami dowolnymi: spoiwa mineralne, papier, płótno, tektura. Zajęcia dla wszystkich studentów w tygodniu zgodnie z grafikiem rysunku poszczególnych lat. Dla zainteresowanych dyplomantów możliwość aneksu z rysunku i malarstwa.
W pracowni podczas pracy przy sztaludze należy oprzeć się o studium natury (model, akt, martwa natura, czyli kilka prostych przedmiotów zestawionych razem w akordzie barwnym: w szarości, czy w kontraście) jako podstawowy komponent działań rysunkowych i malarskich studenta. Zarówno w rysunku, jak i w obrazie – ważna jest kompozycja, koncepcja całości, myślenie formą, proporcja, wnikliwa obserwacja rzeczywistości, ustawienia, charakteru modela, sceny, martwej natury. Tak samo istotne jest zjawisko światła, wzajemne zależności i przenikanie się elementów natury. Określenie, znak malarski, różnice materii, kontrast form i kierunków, rytm całości, działanie walorem, opis rzeczywistości, zwrócenie uwagi na szczegół. I jeszcze jedna sprawa decydująca, czyli brzmienie koloru, a więc barwy skontrastowane, zestawione w brzmieniu malarskim na płótnie, tekturze czy papierze – „gra” barwna. Równolegle pojawia się czasem temat kompozycyjny ( rytm, pejzaż z dominantą, portret ) mający charakter bardziej abstrakcyjny.
Studenci Wydziału Rzeźby stacjonarnych studiów magisterskich mają obowiązkowe zajęcia z rysunku wieczorowego w pracowni, gdzie studiują naturę z modela, realizują zasadę poznania i rozwinięcia formy plastycznej, myślenia abstrakcyjnego, kompozycji malarskiej, rysunkowej związanej z ich własną wrażliwością, intuicją, wyobraźnią i przy zastosowaniu różnych środków ekspresji artystycznej. W trakcie pracy w pracowni następuje pogłębienie różnorodnego języka plastycznego, który oparty jest na obserwacji i interpretacji natury.
Podczas pracy studenta następują bezpośrednie rozmowy i korekty. Kryteria oceny i skala ocen: według obowiązującej na Wydziale.
