Pracownia Drewna stanowi integralną część procesu dydaktycznego na Wydziale Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, będąc zarazem przestrzenią twórczych poszukiwań i refleksji nad materialnym wymiarem rzeźby. Przeznaczona jest dla studentek i studentów II, III oraz IV roku, przy czym otwarta pozostaje również dla osób studiujących na innych wydziałach Uczelni. Na V roku istnieje możliwość realizacji aneksu do pracy magisterskiej, lub w przypadku studentów wydziałów pozarzeźbiarskich – aneksu do pracy magisterskiej, czy licencjackiej.
Wybór Pracowni Drewna spośród kilku dostępnych pracowni technologii rzeźbiarskich jest decyzją indywidualną studenta. Jest to przestrzeń, w której spotykają się twórcza myśl, materialna świadomość i artystyczna refleksja, jest miejscem pracy koncepcyjnej i formalnej, w którym drewno staje się nośnikiem idei.
Zasadniczym celem Pracowni jest kształcenie wrażliwości twórczej poprzez bezpośredni, uważny kontakt z drewnem jako materiałem rzeźbiarskim żywym, organicznym, historycznie i kulturowo nawarstwionym, a zarazem niezwykle aktualnym w kontekście współczesnych praktyk artystycznych. Proces dydaktyczny obejmuje zarówno zaawansowane ćwiczenia warsztatowe, jak i refleksję teoretyczną nad technologią, formą oraz funkcjonowaniem rzeźby w przestrzeni i czasie.
Studenci zdobywają wiedzę i umiejętności w zakresie:
rozpoznawania właściwości fizycznych i estetycznych różnych gatunków drewna,
świadomego i bezpiecznego posługiwania się narzędziami ręcznymi i mechanicznymi (dłuta, siekiery, piły, strugi, elektronarzędzia rotacyjne i tnące, pilarki spalinowe i inne),
projektowania i konstruowania form przestrzennych, w tym wieloelementowych struktur,
przełożenia idei artystycznej na realizację materialną w oparciu o indywidualny plan pracy ustalany z prowadzącym, przy jednoczesnym zachowaniu otwartości na eksperyment, obserwację i twórcze poszukiwania, które mogą wzbogacać, modyfikować lub elastycznie rozwijać założenia projektowe w odpowiedzi na procesualny charakter pracy z materiałem; gotowość do takich przesunięć staje się integralnym elementem świadomego i refleksyjnego działania artystycznego,
planowania procesu twórczego oraz podejmowania samodzielnych decyzji na każdym etapie realizacji,
uwrażliwienia na specyfikę materiału, jego opór, strukturę i ograniczenia, oraz budowania z nim świadomego, dialogicznego kontaktu.
Ze względu na złożoność pracy z drewnem oraz jej wymagający charakter zarówno pod względem technologicznym, jak i koncepcyjnym, uczestnictwo w Pracowni Drewna przewidziane jest na okres minimum dwóch semestrów. Czas ten umożliwia realne opanowanie podstaw technicznych aspektów rzeźbienia w drewnie, zapoznanie się z właściwościami materiału oraz stanowi wstęp do wypracowania własnego języka formalnego w tym medium. Praca z drewnem wymaga cierpliwości, konsekwencji i zaangażowania.
Podstawowym wymaganiem jest realizacja co najmniej jednej samodzielnej ukończonej pracy rzeźbiarskiej zgodnej ustaleniami, zawierającej kluczowe zagadnienia technologiczne oraz świadomą relację między formą, materiałem a znaczeniem. Na początku cyklu dydaktycznego proponowanych jest kilka tematów zadań – każdy student wybiera jeden z nich. W uzasadnionych przypadkach możliwa jest również realizacja autorskiego projektu.
W ramach Pracowni istnieje możliwość organizacji wyjazdów plenerowych, które stanowią wartościowe uzupełnienie pracy warsztatowej. Przestrzeń otwarta zarówno naturalna, jak i zurbanizowana, stwarza unikalne warunki do konfrontacji rzeźby z rzeczywistym kontekstem przestrzennym, środowiskowym i społecznym. Realizacja prac poza strukturą Uczelni umożliwia studentom zmierzenie się z rzeźbą w większej skali oraz ze specyfiką pracy plenerowej wymagającej innego rytmu działania, odmiennych rozwiązań technologicznych oraz świadomości materiałowej i konstrukcyjnej. Plenery sprzyjają także współpracy zespołowej, wymianie doświadczeń oraz integracji artystycznej, stwarzając przestrzeń do dialogu, wspólnych projektów i eksperymentów formalnych.
Drewno jako materiał posiadający pamięć biologiczną, strukturę symboliczną oraz głęboką obecność w historii ludzkiej kultury, nie jest w Pracowni jedynie tworzywem technicznym, lecz również partnerem dialogu artystycznego. Praca z nim wymaga uważności, wyczucia, ale także odwagi twórczej i krytycznej świadomości. Proces dydaktyczny zakłada zarówno zdobycie konkretnych umiejętności, jak i rozwój postaw artystycznych, kształtując studenta na zdolnego do pracy z materią, formą i znaczeniem w sposób pogłębiony, autonomiczny i odpowiedzialny.
