Wystawa „O prawo do przyszłości” jest kontynuacją młodzieńczego zrywu, wyrazem idealistycznej postawy oraz utopijnej myśli, wynikających z dążenia do obiektywnego dobra dla każdego rodzaju życia na Ziemi. Jest ona wyrazem nadziei, że mamy prawo myśleć o jakiejkolwiek przyszłości.
O prawo do przyszłości
Tytuł wystawy to jedno z wielu haseł warszawskich protestów organizowanych przez Młodzieżowy Strajk Klimatyczny oraz Greenpeace w 2021 roku. Wyraźnie obrazuje ono współczesne nastroje społeczne. W dobie dynamicznych przemian technologicznych, geopolitycznych podziałów oraz w czasie konfliktów zbrojnych będących źródłem uzasadnionego lęku, takie pojęcia jak dobro, zło, prawo czy przyszłość mogą podlegać pokusie ich relatywizacji. Kiedy „TAK” zaczyna znaczyć „NIE”, a pokolenie dzieci- kwiatów z przełomu lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych XX wieku aktywnie uczestniczy w wyścigu zbrojeń, unaocznia się ułuda spokojnego życia w cieniu nuklearnego szantażu MAD (Mutual Assured Destruction / wzajemnie zagwarantowanego zniszczenia). Jesteśmy zakładniczkami i zakładnikami wojennej doktryny samounicestwienia, co sprawia, że nasze prawo do własnej przyszłości jest zagrożone. Prawo do przyszłości przestaje odnosić się wyłącznie do pokoleń potomnych, które potencjalnie mogłyby zamieszkiwać Błękitną Planetę. Silnie rezonuje ono z czasem teraźniejszym i wynika z egzystencjalnego niepokoju o najbliższe jutro. W potoczność życia brutalnie wdziera się walka żądnych władzy ludzi o panowanie nad światem. Naszą twórczością manifestujemy swój sprzeciw wobec tej przemocy. Manifestujemy swoją obecność i gotowość do przyjęcia małych, jednostkowych bądź grupowych strategii przetrwania. W obliczu potencjalnej zagłady wszelkiego życia na Ziemi jesteśmy zobowiązani wdrażać w rutynę codzienności różnorodność dopełniających się praktyk, będących świadectwem wspólnego ruchu oporu wobec bezmyślności samozwańczej, autokratycznej i autorytarnej hegemonii.
Wystawa „O prawo do przyszłości” jest kontynuacją młodzieńczego zrywu, wyrazem idealistycznej postawy oraz utopijnej myśli, wynikających z dążenia do obiektywnego dobra dla każdego rodzaju życia na Ziemi. Zastanawiające w kontekście ekspozycji jest również miejsce jej prezentacji – Muzeum Przyrody i Techniki w Starachowicach, którego nazwa określa dychotomię przenikających się wzajemnie pojęć. Przyroda i technika, natura i kultura determinują sens naszego istnienia, a genius loci byłej starachowickiej huty stali jest naocznym świadectwem tej oczywistej zależności. Wystawa „O prawo do przyszłości” w Budynku Maszyny Parowej jest życzeniem pokoju dla wszystkich bez wyjątku. Jest ona wyrazem nadziei, że mamy prawo myśleć o jakiejkolwiek przyszłości. Jest wyrazem przekonania, że w ogóle mamy jeszcze jakiekolwiek prawo…
P.S. Wystawa „O prawo do przyszłości” w Budynku Maszyny Parowej jest kolejną formą upamiętnienia naszego przyjaciela Zbigniewa Piotra Lorka – Przyjaciela Świata, któremu zawdzięczamy owocną współpracę między Muzeum Przyrody i Techniki w Starachowicach a Wydziałem Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie.
Paweł Mysera
kurator wystawy
W wystawie biorą udział:
Mikołaj Chylak / Małgorzata Gurowska / Iwona Gołębiewska / Michalina Kaza / Andrzej Kokosza / Antonina Konopelska / Jacek Kowalski / Zofia Kwasieborska / Barbara Lorek / Piotr Lorek / Ewa Łuczak/ Gustaw Maj / Monika Mamzeta / Jerzy Mróz / Paweł Mysera / Edyta Ołdak / Bartosz Sandecki / Anna Siekierska / Karol Słowik / Małgorzata Słuszkiewicz / Daniel Suchocki / Katarzyna Szarek / Agnieszka Wach
Wystawa jest czynna od 4 września do 4 października 2026 roku
Muzeum Przyrody i Techniki w Starachowicach / Budynek Maszyny Parowej
