Ta strona używa polityki Cookies (ciasteczek). polityka cookiesx

Akademia Sztuk Pięknych

Wydział Rzeźby

(studia I stopnia) I-II rok (studia II stopnia)

Prowadzący:

adi. II st. prof. ASP Romuald Woźniak

as. mgr Agnieszka Wach

Program pracowni Działań Przestrzennych

dla II – III rok studiów licencjackich, I – II rok studiów magisterskich

Istotą programu Pracowni jest traktowanie zagadnień przestrzennych analogicznie jak studium natury w dydaktyce rzeźbiarskiej. Tradycyjne STUDIUM AKTU zastąpione jest pogłębionym STUDIUM NATURY PRZESTRZENI.

Studenci poznają podstawowe struktury przestrzenne, takie jak, np.:
przestrzeń monumentalna układ amfiladowy przestrzeń nacechowaną stylem epoki itp.
oraz, realnie istniejące przestrzenie przywołane do potrzeb studyjnych, takie jak, np.:
ciąg sal wystawowych w Zamku Ujazdowskim aula Politechniki Warszawskiej
wiadukt mostu Poniatowskiego itp.

Praca na powyższych przestrzennościach przebiega w trzech etapach :
ANALIZA PRZESTRZENI – próba obiektywnego opisu podstawowych cech strukturalnych i
wyrazowych  danego zjawiska .
KREACJA  –  wprowadzenie w daną przestrzeń subiektywnej interpretacji tematu (zagadnienia)
proponowanego przez dydaktyka lub studenta – koncepcja.
REALIZACJA – wykonanie projektu w przestrzeni rzeczywistej, lub makiecie przestrzennej,lub
wizualizacji cyfrowej – w zależności od dostępności wskazanego miejsca i technicznego
charakteru  projektu.

Ważnym aneksem dla zagadnień ogólno przestrzennych są zadania analizujące wartość  OBIEKTU RZEŹBIARSKIEGO, jego cechy własne i funkcje przestrzenne. Stąd zadania dotyczące konstrukcji, samonośności, czy ekspresji materiałowej obiektów.
Drugim – „niematerialnym” biegunem powyższych zagadnień jest wyodrębnienie funkcji CZASU
i SEKWENCJI CZASO – PRZESTRZENNEJ. Traktowane zarówno jako dopełnienie wiedzy       o przestrzenności, jak i spotkanie z ekspresjami charakterystycznymi dla np.: video instalacji,  czy performance. Zadania te przeprowadzane są najczęściej w formie krótkich ćwiczeń kompozycyjnych lub klauzulowych.

Znacząca część zadań – szczególnie dla lat starszych – prowadzona jest analogicznie jak realizacje konkursowe, bądź autorskie projekty działań w przestrzeni publicznej.

Niezbędnym zapleczem warsztatowym dla powyższych działań jest poznanie takich TECHNIK
jak: cyfrowe programy przestrzenne, technik makietowania, programu photoshop – ułatwiają   swobodne budowanie oraz rejestrację koncepcji przestrzennych. Szczególnie ważną rolę spełnia tu asystent pracowni i zapraszani konsultanci. Warto podkreślić, że asystent ma w pełni partnerską rolę przy konstruowaniu programu pracowni i prowadzi samodzielnie wybrane zagadnienia.

CELEM takiej konstrukcji programowej jest  możliwość przyswojenia przez absolwenta pracowni sprawności w następujących zakresach :
KREACJA W PRZESTRZENIACH ZASTANYCH
UMIEJĘTNOŚĆ KREOWANIA WŁASNYCH PRZESTRZENNOŚCI
REALIZACJE artystyczne i zawodowe w PRZESTRZENI PUBLICZNEJ.

Wydarzenia

Więcej

l>